Rechtbank Amsterdam 26 oktober 2011 (Petroleum Intelligence Weekly), LJN BU6269 Vast staat dat een medewerkster van Fortis betaalde nieuwsbrieven (auteursrechtelijk beschermde werken) kort na ontvangst per e-mail zonder toestemming van auteursrechthebbende EIG heeft doorgestuurd aan twaalf geadresseerden binnen Fortis. Deze uitgaven zijn dus zonder toestemming van EIG op digitale wijze gekopieerd en daarmee gereproduceerd. Hiermee is de schending van het exclusieve recht van EIG op verveelvoudiging van de nieuwsbrieven gegeven, ook indien sprake zou zijn van uitputting als bedoeld in artikel 12b Aw. M.b.t. schadevergoeding: Terecht voert gedaagde aan dat het Nederlandse rechtstelsel alleen een schadevergoedingsplicht ten aanzien van daadwerkelijk geleden schade kent en geen zogeheten ‘punitive damages’. Dit laat evenwel onverlet dat artikel 27 lid 2 Aw de rechter de mogelijkheid biedt om de schade in passende gevallen vast te stellen op een forfaitair bedrag. In dit geval bestaat voldoende aanleiding voor de veronderstelling dat Fortis, indien zij zich had onthouden van inbreukmakend handelen, voor de 12 collega’s van A digitale abonnementen had afgesloten op NC en PIW. Mede gelet op het door gedaagde toegelichte belang van de uitgaven voor de werkzaamheden van die afdeling, het feit dat voor A reeds digitale abonnementen waren afgesloten en het relatieve prijsverschil tussen abonnementen en wekelijkse losse uitgaven, ligt niet voor de hand dat Fortis voor de desbetreffende medewerkers steeds losse uitgaven of artikelen had ingekocht. In dit opzicht heeft EIG haar schade, voor zover deze is gebaseerd op een vergoeding per artikel of losse uitgave, onvoldoende onderbouwd. Een en ander betekent dat zal worden uitgegaan van één uitgave van NC en PIW tegen abonnementsprijzen. Daarbij geldt een vermenigvuldigingsfactor van 12, gegeven het overeenkomstige aantal adressanten in de e-mails van A.
Vast staat dat een medewerkster van Fortis betaalde nieuwsbrieven (auteursrechtelijk beschermde werken) kort na ontvangst per e-mail zonder toestemming van auteursrechthebbende EIG heeft doorgestuurd aan twaalf geadresseerden binnen Fortis. Deze uitgaven zijn dus zonder toestemming van EIG op digitale wijze gekopieerd en daarmee gereproduceerd. Hiermee is de schending van het exclusieve recht van EIG op verveelvoudiging van de nieuwsbrieven gegeven, ook indien sprake zou zijn van uitputting als bedoeld in artikel 12b Aw.
M.b.t. schadevergoeding: Terecht voert gedaagde aan dat het Nederlandse rechtstelsel alleen een schadevergoedingsplicht ten aanzien van daadwerkelijk geleden schade kent en geen zogeheten ‘punitive damages’. Dit laat evenwel onverlet dat artikel 27 lid 2 Aw de rechter de mogelijkheid biedt om de schade in passende gevallen vast te stellen op een forfaitair bedrag. In dit geval bestaat voldoende aanleiding voor de veronderstelling dat Fortis, indien zij zich had onthouden van inbreukmakend handelen, voor de 12 collega’s van A digitale abonnementen had afgesloten op NC en PIW. Mede gelet op het door gedaagde toegelichte belang van de uitgaven voor de werkzaamheden van die afdeling, het feit dat voor A reeds digitale abonnementen waren afgesloten en het relatieve prijsverschil tussen abonnementen en wekelijkse losse uitgaven, ligt niet voor de hand dat Fortis voor de desbetreffende medewerkers steeds losse uitgaven of artikelen had ingekocht. In dit opzicht heeft EIG haar schade, voor zover deze is gebaseerd op een vergoeding per artikel of losse uitgave, onvoldoende onderbouwd. Een en ander betekent dat zal worden uitgegaan van één uitgave van NC en PIW tegen abonnementsprijzen. Daarbij geldt een vermenigvuldigingsfactor van 12, gegeven het overeenkomstige aantal adressanten in de e-mails van A.